دوستت دارم، معلم!

چه خوب فرمود والای آب و آفتاب، در بلندای قامت مقامت که «بنده آنم که مرا حرفی آموخت»؛

چرا که دانش، نوری است که از میان دستان تو، بر سر دیگران می ریزد و تو حالا شده ای واسطه ای میان خورشید و ما؛

پله ای که می رسد به ایوان بلند فکر،چشمه رحمتی که جرعه های معرفت را از میان دل سخت زمین، به دیگران هدیه می دهد

ابری که می بارد و تمام می شود؛ نسیمی که می وزد و پیام بهار را به خواب صبح باغ می رساند؛ شمعی که آب می شود و نورانی می کند دل ها را .

معلمم! شغل تو، ادامه حرکت انبیاست و تو، وامدار رسولان نوری . پس قدر خود را بشناس.

روز معلم بر معلمان سرزمینم مبارک